TURKOT

NIEMIECKI

DWUCZUBY

Pochodzenie:

Wyhodowany w Niemczech z rosyjskich gołębi - Turkotów.

Wrażenie ogólne:

Duży, silny, głęboko osadzony, obficie upierzony, wyraźna struktura opierzenia głowy, mocne upierzenie nóg - duże łapcie.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:	Mocna, szeroka, z prosto stojącą, grubą, szeroką koroną, bez bocznych zawirowań i rozet, ale wysoką; goździk bogato opierzony, kształt owalny ze wszystkich stron, dobrze zwarty. Większa - przednia część goździka przykrywa nosówki dziobowe. Wymagane jest troszkę podbudowy, aby uniknąć obwieszenia goździka.
Oczy:	Ciemno pomarańczowe (u czerwonych i blado kolorowych jest dozwolona troszkę jaśniejsza tęczówka) u białych i groszkowo-żółtych ciemne.
Brew:	Wąska, szara u ciemnych, cielista przy jasnych kolorach upierzenia, blado cielista u białych.
Dziób:	Ciemny do czarnego przy kolorach ciemnych, cielisty przy jasnych, rogowy u niebiesko - płowych i niebiesko – płowych -grochów. U czerwonych dozwolony jest dziób przechodzący z jednego koloru w drugi.
Szyja:	Krótka, gruba, podgardle pełne.
Pierś:	Głęboko osadzona, szeroka, wystająca.
Plecy:	Szerokie, długie, lekko opadające.
Skrzydła:	Mocne, szerokie, nie sięgające końca ogona, dobrze przykrywające plecy.
Ogon:	Długi, z szerokimi sterówkami.
Nogi:	Krótkie, gęste i długie łapcie, bez prześwitów, opierzenie nóg szeroko odstające na strony, łączą się z długimi sępimi piórami, wyrastającymi z ud.
Upierzenie:	Szerokie, możliwie obfite, jednakże nie luźne.

Rodzaje kolorów:

Biały, czarny, czerwony, niebieski z czarnymi pasami lub bez; niebieski groch, niebiesko - płowy z ciemnymi pasami lub bez; czerwono - płowy, groszkowo - żółty; tygrysowaty; nakrapiany; białopasiate - czarne, czerwone, żółte, niebieskie.

Kolor i rysunek:

Kolory błyszczące, nasycone, niebieski i płowy - czysty, nie zasmolony albo zachmurzony, pasy czyste, nie za szerokie i nie mogą się łączyć. Nakrapiane z możliwie proporcjonalnym i równym rysunkiem na skrzydłach. Rysunek na plecach i udach dozwolony. Niebiesko - płowe bez żółtego odcienia na piersi. Groszkowo - żółte mają świecący kolor żółty szyi, piersi i pasów. Białe głowy przechodzą delikatnie w żółte upierzenie szyi. Pokrywy skrzydeł, brzucha, ogon są koloru kości słoniowej; plecy, 7 - 12 lotek i łapcie są białe. U samic jest lekki odcień szary, na piersi i brzuchu dozwolony. U tygrysowatych lotki, ogon, brzuch i łapcie są kolorowe, pozostałe upierzenie równomiernie biało i kolorowo zarysowane. Pstre pokazują na białym tle regularnie pstry rysunek, lotki, ogon i opierzenie nóg-łapcie muszą być białe. Te które mają kilka białych albo kolorowych piór nie uchodzą ani za tygrysowate, ani za pstre.

Duże błędy:

Słaba, wysoka postawa figury; krzywy, podzielny lub ubogi w pióra goździk, krótki goździk; wąska, krzywa lub niepełna korona, bardzo wyraźne rozety; za krótkie lub braki w opierzeniu nóg-łapci; obwisłe skrzydła, lotki szablowate, odkryte plecy, luźne upierzenie korony i tylnej części szyi, matowy kolor, niebieski odcień u czarnych, czerwonych i żółtych, białe plecy u niebieskich i ich odmian, brak rysunku na skrzydłach i pasów. U groszkowo - żółtych wyraźny trzeci pas, zachmurzona pokrywa skrzydła, mocny odcień niebieski na piersi i brzuchu, szczególnie u samców. U tygrysowatych i pstrych bardzo nieregularny rysunek.

Uwagi do oceny:

Budowa – postawa - struktura piór na głowie - opierzenie nóg – kolor – rysunek - oczy - dziób i ich kolor - ogólny wygląd.

Grupa VI Turkoty

Obrączka numer 12

Wydanie 2001