TURKOT
BUCHARSKI
Pochodzenie:
Przypuszczalnie sprowadzony z Persji poprzez Bucharę
do europejskiej części Rosji.
Wrażenie ogólne:
Postawa zwarta, mocna; bogato upierzona, luźna ale
obfita i duża korona, obfita i duża rozeta przykrywająca głowę, czoło i dziób,
na nogach duże łapcie.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
Mocna, płaska, szeroka z bogato upierzoną, ale
dość luźną i okrągłą koroną, w tylnej części szyi uzyskuje grzywiastą
strukturę. Bujnie rozwinięta okrągła, duża rozeta przykrywa górną część głowy,
czoło i dziób, aż do końca, co czyni oczy niewidzialnymi. Z tyłu w pełni
zamknięta wysoką koroną. Dla poprawnego kształtu rozety potrzeba troszkę
podbudowy. |
|
Oczy: |
Perłowe, u białych mogą być ciemne. |
|
Brew: |
Kolor zgodny z kolorem upierzenia. |
|
Dziób: |
Mocny, w zależności od barwy upierzenia, koloru
cielistego, aż do czarnego. |
|
Szyja: |
Krótka, bardzo gruba i pełna. |
|
Pierś: |
Nisko noszona, szeroka, dobrze wypełniona; brzuch
dobrze rozwinięty. |
|
Plecy: |
Szerokie, długie, lekko opadające. |
|
Skrzydła: |
Stosunkowo długie i szerokie, lotki sięgają prawie
końca ogona i luźno na nim spoczywają. |
|
Ogon: |
Szerokie sterówki, przynajmniej tak długi jak
najdłuższe lotki. |
|
Nogi: |
Nisko i głęboko osadzone, gęsto opierzone, przy
udach z długimi sępimi piórami, łapcie duże, szeroko na boki skierowane. |
|
Upierzenie: |
Bujne, długie, szerokie, dość luźne. |
Rodzaje kolorów:
Biały, czarny, czerwony, żółty, niebieski z czarnymi
pasami lub bez, niebieski - groch; tygrysowaty albo pstry w czarnym, czerwonym
i żółtym kolorze.
Kolor i rysunek:
Jednokolorowe : pożądany jest możliwie jednolity i
nasycony kolor.